در این تبعید گرفتارم ...
اسیرم ، بی قرارم ...
نه هوایی وجود دارد ، نه کور سوی امیدی...
مرا به سرزمین خفتگان تبعید کرده اند ...
آنها که حالم را می بینند
و تنها ...
از پشت شیشه برایم
دستی تکان می دهند ...
خداوندا...!
می شود این روز ها را تمام کنیم؟
لطفاً........
برای آدمهایی که از دنیا فقط دویدن رو یاد گرفتن و خوابیدن
شبتان خوش ، آدمهای خوش خواب و خوش خیال
++ کاش یه روز بیدار بشیم ...
از جنس لطیف ابریشم
پیله ای تنیده فلک ،
بر تمام بی دست و پایی های من
این روزها دستهایم ، بال بال میزند انگار
شوق پرواز بر سرم دارم
و بیقرار لحظه ی زیبای هم آغوشی ام انگار
ای کاش به سر انجام برسد این شعر
که ابیات دگر را نای نوشتنم نمانده
و...
باقی طلب معشوقه ی من
تا ببینیم چه پیش آید از این پس ...
شب را بی نهایت زیبا می کنند ،
امّا...
طلوع تو ،
چیز دیگریست خورشید من ...
این روزها چه غزل نابی
ورد زبان قناری ها شده
همه انگار
نام "تــــــــــــــــــو" را می خوانند
آرامِ ، آرام
زندگی چه آرام است
با آرامش لحظه هایم ...
خدایا بخاطر این آرامش ممنونت.
